මම සඳක් වෙලා අහස පුරා
එළිය වියනවා
නුඹ අරුන්දතී තරුව වෙලා
පාර කියනවා
ගන වනන්තරේ මැදින් ගලන
දොළක හඬ දිගේ
නුඹ ඇවිත් මගේ හිතම තෙමන
කෙඳිරියක් වගේ
ඔය සිනා නිවන සුපෙම් ලොවක
මිහිර රැගෙන එයි
කඳු මුඳුන් මතට තවත් උසට
ඉතිං ඉගිළ යයි
කොඳ මලින් මලට සුවඳ හමන
සැඳෑ සුළග සේ
දඟ කරයි ලඟම කියන්න බැරි
නැළවිලිත් දැනේ
අඩ නුවන් ඔහොම කියන රහස
නොහැඟුණා නො වේ
තව බලන් ඉන්න බැරි ම තැනක
දෙතොල් පෙති තැළේ
තුන් ලොව ම නිඳන රෑ යාමය
ඔන්න ඇහැරිලා
සිල් නොගත් සඳට අරුන්දතී
තරුව පායලා
ලක්ෂ්මන් පියසේන
